Ξέρετε αυτό το σημείο από τις φωτογραφίες στην Αρτέμιδα; Φυσικά και όχι. Γιατί… δεν υπάρχει. Δηλαδή, υπάρχει, αλλά όχι έτσι. Και είναι κρίμα. Γιατί θα μπορούσε να είναι κάτι πραγματικά ξεχωριστό.

Μιλάμε για έναν ανοιχτό, προνομιούχο χώρο, μόλις λίγα βήματα από τη θάλασσα. Με απρόσκοπτη θέα στη μαρίνα, δίπλα στις κατοικίες και το σχολείο, σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της πόλης. Έναν χώρο περικυκλωμένο από Airbnb, καταστήματα και καθημερινή ζωή.

Κι όμως, παρά τη θέση του, παραμένει άδειος. Ήσυχος, σχεδόν ξεχασμένος. Ένας χώρος που δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί όπως του αξίζει - αλλά που κρύβει μέσα του ένα τεράστιο δυναμικό.

Την ίδια στιγμή, σε όλη την Αττική κάτι κινείται. Δεκάδες δήμοι επενδύουν σε νέους δημόσιους χώρους, πλατείες που ξαναζωντανεύουν, πεζοδρομήσεις, πράσινες διαδρομές, έξυπνες υποδομές. Δεν πρόκειται μόνο για μεγάλα έργα - αλλά για μικρές, στοχευμένες παρεμβάσεις που αλλάζουν σταδιακά την εικόνα των πόλεων. 

Η εικόνα αυτή δεν είναι μακρινή. Είναι ήδη πραγματικότητα σε πολλές περιοχές γύρω από την Αθήνα. Χώροι που κάποτε ήταν κενά οικόπεδα ή άχαρες πλατείες, σήμερα είναι σημεία αναφοράς: με πράσινο, φωτισμό, καθίσματα, και σύγχρονο σχεδιασμό που σέβεται το περιβάλλον και τον άνθρωπο.

Μια πλατεία που θα μπορούσε να είναι αλλιώς

Αυτοί οι χώροι δεν είναι απλώς άδειες εκτάσεις. Είναι ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες. Είναι κομμάτια της πόλης που περιμένουν να αποκτήσουν ζωή.Φανταστείτε έναν χώρο με έξυπνες υποδομές, πράσινο που αναπνέει, φωτισμό χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης, σιντριβάνια και χώρους ξεκούρασης. Παγκάκια με φόρτιση κινητών, καθαρές γραμμές, χρώμα από βουκαμβίλιες, φως από ηλιακές λάμπες, μια πλατεία που ζει και αναπνέει μαζί με την πόλη.

Όχι απλώς ένα πέρασμα. Ένας προορισμός. 

Πέρα από τις αντιπαραθέσεις

Βέβαια, κάθε φορά που ανοίγει μια τέτοια συζήτηση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εμφανιστούν σχόλια με έντονη φόρτιση. Στην Αρτέμιδα υπάρχουν και άλλοι χώροι, νεότεροι, κοντά στη θάλασσα, που δημιουργήθηκαν πρόσφατα και τραβούν το ενδιαφέρον. Όμως εδώ δεν μιλάμε για συγκρίσεις ούτε για αντιπαραθέσεις. Μιλάμε για κάτι βαθύτερο: για τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πόλη μας.

Η Αρτέμιδα δεν μπορεί να παραμένει η Λούτσα των περασμένων δεκαετιών. Με κτίρια παλιά, συχνά πρόχειρα ή αυθαίρετα, κάποιες φορές ακόμα και επικίνδυνα. Ο χρόνος προχωρά, οι πόλεις γύρω μας αλλάζουν, εξελίσσονται, γίνονται πιο λειτουργικές, πιο ανθρώπινες. Δεν υπάρχει λόγος να μείνουμε πίσω.

Δεν είναι θέμα πολιτικής. Είναι θέμα ταυτότητας. Θέμα επιλογής για το αν θα συνεχίσουμε να κοιτάμε το παρελθόν ή αν θα αποφασίσουμε να σχεδιάσουμε το μέλλον. Μια πόλη που σέβεται τον εαυτό της, αλλάζει.

*Η εικόνα που βλέπετε αποτελεί απλώς μια ενδεικτική ψηφιακή απεικόνιση, μια πρόταση για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει ο χώρος στο μέλλον.

σχετικό άρθρο

Αρτέμιδα: Ζω εκεί που παρκάρεις για μπάνιο