Η Αρτέμιδα πέρα από τα στερεότυπα
Εσείς δεν κουραστήκατε;
Να ακούτε συνέχεια τα ίδια; Να βλέπετε την Αρτέμιδα μόνο μέσα από αρνητικούς τίτλους και φράσεις που την αδικούν; Φτάνει πια.
Κάθε φορά που ακούγεται το όνομα «Αρτέμιδα», συνοδεύεται σχεδόν πάντα από κάτι αρνητικό.
Ένα έγκλημα στην Αρίωνος, ένα ατύχημα στην παιδική χαρά, συζητήσεις για Αλβανούς και Τσιγγάνους. Και κάθε φορά, η ίδια φράση, το ίδιο βλέμμα: «εντάξει, Λούτσα».
Ακόμη και το όνομα «Λούτσα» ακούγεται πιο συχνά - σαν ένα αόρατο σημάδι που κουβαλάμε, ένα αποτύπωμα από στερεότυπα που δεν μας αξίζουν.
Μα αυτή δεν είναι η Αρτέμιδα που ξέρουμε εμείς.
Δεν είναι αυτός ο τόπος μας.
Πόσες φορές δεν κινητοποιήθηκε ολόκληρη η γειτονιά όταν κάποιος έχασε το σκυλάκι του; Πόσες φορές δεν ενώθηκαν άνθρωποι για να βοηθήσουν τα αδέσποτα - να ταΐσουν, να περιθάλψουν, να βρουν ένα σπιτικό για μια ψυχή που το είχε ανάγκη; Πόσες φορές δεν προσέφεραν οι κάτοικοι από τα γύρω χωριά βοήθεια σε μια οικογένεια που δυσκολεύεται, σε μια μητέρα που έψαχνε ρούχα για την παρέλαση για το παιδί της - και τελικά βρήκε;
Και γιατί κανείς δεν μιλά για τα όμορφα;
Για την παραλία μας που σφύζει από ζωή τα καλοκαίρια, για τον ήλιο που βουτά στη θάλασσα πίσω από το Πόρτο Ράφτη και κάνει τον ουρανό να γεμίζει φως και χρώμα. Για τα απογεύματα που φυσά ελαφρά και ο αέρας μυρίζει θάλασσα, για τα γέλια των παιδιών που παίζουν στην άμμο, για τις παρέες που μένουν μέχρι αργά, με μουσική, φωνές και το κύμα να σβήνει τις σκέψεις της ημέρας.
Κι όμως, ακόμη κι όταν μιλούν για την παραλία μας, σπάνια το κάνουν με σεβασμό.
«Λαϊκή», λένε. «Σιγά μην πληρώσω ξαπλώστρα στη Λούτσα».
Μα γιατί ρε φίλε; Γιατί;
Αφού το κάνεις παντού αλλού - από τη Βουλιαγμένη μέχρι τη Μύκονο.
Εδώ σε πείραξε; Τι φοβάσαι δηλαδή; Την απλότητα; Ή μήπως επειδή εδώ δεν θα δουν οι γνωστοί σου ότι «είσαι Μύκονο»;
Και λίγο πιο πέρα, τα αρχαία μας μνημεία - σιωπηλοί μάρτυρες μιας ιστορίας που κρατά αιώνες.
Υπενθυμίζουν το βάθος, τον πολιτισμό και τη συνέχεια αυτού του τόπου.
Από το Ιερό της Βραυρώνας μέχρι τα αρχαία τείχη που στέκουν ακόμα περήφανα,
η περιοχή κουβαλά μνήμες από μια Ελλάδα που γεννήθηκε δίπλα στη θάλασσα.
Κι όμως, λίγοι τα γνωρίζουν πραγματικά.
Ακόμα και πολλοί από εμάς περνάμε δίπλα τους χωρίς να τα προσέχουμε,
ενώ οι επισκέπτες τα αναζητούν, τα φωτογραφίζουν, τα σέβονται.
Σαν να βλέπουν πιο καθαρά κάτι που εμείς έχουμε συνηθίσει να αγνοούμε -
την ιστορία που αναπνέει γύρω μας, καθημερινά.
Και δεν είναι μόνο η ιστορία· είναι και το παρόν που γράφεται εδώ, μέρα με τη μέρα.
Πρόσφατα, η Τριαθλητική Ομοσπονδία Ελλάδας επέλεξε την Αρτέμιδα
για τη διοργάνωση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Aquathlon,
φέρνοντας αθλητές, εθελοντές και θεατές απ’ όλη τη χώρα.
Η πόλη γέμισε κίνηση, χαμόγελα και ενέργεια - μια ατμόσφαιρα γιορτής που μας έκανε όλους περήφανους.
Και λίγο αργότερα, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Windsurfer 2025
πραγματοποιήθηκε επίσης εδώ, φέρνοντας αθλητές και επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου.
Για λίγες μέρες, τα νερά μας γέμισαν χρώματα, σημαίες και κύματα ενθουσιασμού·
μια διοργάνωση που απέδειξε πως η Αρτέμιδα μπορεί - και αξίζει να βρίσκεται στο παγκόσμιο προσκήνιο.
Κι ίσως γι’ αυτό δημιουργήθηκε αυτή η σελίδα.
Για εσάς, για εμάς, για όσους αγαπούν αυτόν τον τόπο -
και για όσους δεν τον έχουν γνωρίσει ακόμα.
Με πολλή αγάπη, χωρίς φόβο και χωρίς απολογίες.
Κι αν σε κάποιους δεν αρέσει, δικαίωμά τους.
Γιατί αν είναι να “βουτάμε στα σύννεφα”,
τότε ας βουτάμε. Γιατί από εκεί, η Αρτέμιδα φαίνεται ακόμη πιο
όμορφη, αυθεντική και περήφανη. 💙
